Hiç düşündünüz mü şu
hayatta ne kadar sıkışıp kaldığımızı ve aslında her tarafımızın duvarlarla kaplı
olduğunu. Evde, işte, okulda, hatta dışarıda dolaşırken, arkadaşlarımızla
içerken, gezerken ve eğlenirken. Duvar dediğimiz şey illa fiziksel olmak zorunda
değil ki...
Peki bu duvarlar ne işe yarar ??? Bizi dış etkenlerden korur...Ama bunu ötesinde bizim sadece o duvarlarla sınırlı olan şeyleri görmemize neden olur. Örneğin kafamızda kurduğumuz şablonlar... Kişi şablonları, yer şablonları ve daha nicesi... Bunların hepsi hayatımızı öyle yada böyle bir şekilde etkileyen ve hareketlerimize yön veren düşünceler.
Hepimiz için önemli olan bu duvarların arkasında kalmamak. Kafamızdaki kalıpları bir köşeye atmak ve hayata yeniden sarılmak. Şehirde yaşamanın monotonluğundan kendimizi kurtarmak ve her günü o gün olduğu için yaşamak. Ön yargılardan kurtulmak dünyadaki en zor şey fakat bir kez kurtulunca ve bizlere sunduğu olanakları görünce, "neden daha önce yapmadım ki" demekten alamıyor insan kendini...
Mesela kafamızdaki kişi şablonlarını ele alalım. " O bunu yapıyor bu yüzen ben onunla olmam" yada aman o zaten benle takılmaz diye düşünürsek, her şeyi baştan kabullenip kendimizi kendi kabuğumuzda yaşama mahkum etmiyor muyuz?
Aslına bakılırsa benim de herkesin olduğu gibi duvarlarım vardır. Hem de yüksek ve kuvvetli duvarlar. Fakat yavaş yavaş bunların ötesini görmeye başlıyorum. Bu yazıyı okuyan olursa onlara tavsiyem, bir şekilde bunu denemeleri; inanın ki hayatınız çok değişecek
Hayatı tüm günleriyle görmek çok ama çok güzel çünkü...
Peki bu duvarlar ne işe yarar ??? Bizi dış etkenlerden korur...Ama bunu ötesinde bizim sadece o duvarlarla sınırlı olan şeyleri görmemize neden olur. Örneğin kafamızda kurduğumuz şablonlar... Kişi şablonları, yer şablonları ve daha nicesi... Bunların hepsi hayatımızı öyle yada böyle bir şekilde etkileyen ve hareketlerimize yön veren düşünceler.
Hepimiz için önemli olan bu duvarların arkasında kalmamak. Kafamızdaki kalıpları bir köşeye atmak ve hayata yeniden sarılmak. Şehirde yaşamanın monotonluğundan kendimizi kurtarmak ve her günü o gün olduğu için yaşamak. Ön yargılardan kurtulmak dünyadaki en zor şey fakat bir kez kurtulunca ve bizlere sunduğu olanakları görünce, "neden daha önce yapmadım ki" demekten alamıyor insan kendini...
Mesela kafamızdaki kişi şablonlarını ele alalım. " O bunu yapıyor bu yüzen ben onunla olmam" yada aman o zaten benle takılmaz diye düşünürsek, her şeyi baştan kabullenip kendimizi kendi kabuğumuzda yaşama mahkum etmiyor muyuz?
Aslına bakılırsa benim de herkesin olduğu gibi duvarlarım vardır. Hem de yüksek ve kuvvetli duvarlar. Fakat yavaş yavaş bunların ötesini görmeye başlıyorum. Bu yazıyı okuyan olursa onlara tavsiyem, bir şekilde bunu denemeleri; inanın ki hayatınız çok değişecek
Hayatı tüm günleriyle görmek çok ama çok güzel çünkü...
Sevgiler
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder